برچسب: بارسلونا

“اگر كسي را نداشته باشيد كه به شما انگيزه بدهد، ديگر دليلي هم براي جنگيدن نداريد. اين كاري است كه مربيان بايد انجام بدهند. مورينيو به اندازه‌اي به من روحيه مي‌داد كه حاضر بودم به خاطر او بميرم. يك مربي بايد خودش را با بازيكناني كه در اختيار دارد تطبيق دهد، به ويژه وقتي 70 ميليون يورو براي او خرج مي كنيد.” (زلاتان ايبراهيموويچ؛ اين‌جا)

ره‌بران و مديران محترم؛ شما براي اين در سازمان هستيد: انگيزه دادن به زيردستان‌تان براي انجام کارهايي که براي رسيدن به اهداف سازمان لازم است!

اما ماجراي زلاتان و بارسا که خودش به آن اشاره کرده، يک تا درس جالب ديگر را هم به ما مي‌آموزد: براي حل يک مشکل (اتوئو!) به سراغ يک مشکل ديگر (زلاتان) نرويد! فلسفه‌ي فوتبال بارسا بازي زميني و تکنيکي است. يک مهاجم قد بلند و سر زن مثل زلاتان (هر چقدر هم تکنيکي باشد) در کجاي اين چارچوب تاکتيکي جاي مي‌گيرد؟

سايت گل فارسي مصاحبه‌اي با پپ گوارديولا گذاشته در مورد بازي بارسا و راسينگ. اين جملات پپ بسيار مهم‌اند: “می‌خواهم ارزش بسیاری به کاری بنهم که این تیم انجام می‌دهد. بازیکنان تلاش فوق‌العاده‌ای انجام می‌دهند.” پپ در ادامه در مورد بويان که گل‌نزني در حد احمد مؤمن‌زاده‌ي خودمان شده (!)، گفته: “او بازیکنی قدرتمند می‌شود، چون در طول سال‌ها بسیار به ما کمک کرده و به این روند ادامه خواهد داد. او استعداد بازی در این‌جا را دارد.”

اين را بگذاريد کنار اين‌که حدود يک ماه پيش وقتي معلوم شد سه نام‌زد اصلي توپ طلاي امسال، هر سه از بارسا هستند، اعلام شد که ممکن است همه‌ي بازي‌کنان بارسا در مراسم اهداي توپ طلا شرکت کنند. هر چند آخرش اين اتفاق نيفتاد؛ اما خوب وجه نمادين اين حرکت بسيار مهم بود.

درس فوتبالي اين شماره براي کسب و کار اين است: در يک سازمان موفقيت، حاصل تلاش همه است و شکست نيز مال تک تک افراد؛ اما ره‌بران سازمان نبايد فراموش کنند که بايد در افراد ضعيف سازمان هم اين باور را ايجاد کنند که آن‌ها هم عضو مهمي از تيم هستند. براي موفقيت سازمان ضروري است تک تک اعضاي تيم احساس مهم‌ بودن بکنند!

پ.ن. نمي‌توانم مراتب تقدير و تشکر و لايک‌هاي فراوان خودم را نسبت به پست شورانگيز خانم فرانک مجيدي در سال‌گرد تولد پپ بزرگ با عنوان رؤیاساز بيان ندارم!

ژاوي هرناندز، محبوب‌ترين بازي‌کن جهان براي من و يکي از جادوگران بارساي رؤيايي امروز، چند هفته پيش رکورد بيش‌ترين تعداد بازي براي بارسلونا را شکست. يوهان کرويف بزرگ، اسطوره‌ي باشگاه کاتالان در مطلبي در ستايش ژاوي به همين مناسبت که اين‌جا در سايت گل فارسي ترجمه شده، درس ديگري را به همه‌ي ما در زندگي‌ سازماني‌مان داده است:

راز ستاره‌ شدن در سازمان‌تان اين است: داشتن ثبات و داشتن قدرت ره‌بري!

در بازي‌هاي اخير بارسلونا يک نکته‌ي عجيب را در رفتار بازي‌کنان بارسا ديده‌ام. مي‌دانيد که استراتژي اصلي بارسا، حفظ توپ وحشتناک و پاس‌هاي سريع و حملات ضربتي در دقيق‌ترين زمان ممکن است تا هم حريف گيج شود و هم نتواند در برابر آن حمله واکنش نشان دهد. اما يک استراتژي جديدتر هم دارد در بازي‌هاي بارسا ديده مي‌شود که سرآمد کساني که از آن استفاده مي‌کنند هم ليونل مسي عزيز دل من است: در بازي دو هفته پيش بارسا با رئال سوسيداد، بارها اين اتفاق افتاد که لئو با بازي‌کنان حريف يک دو کرد! يعني توپ را (که معلوم نيست چطوري به پاش وصل شده که جدا نمي‌شه!) در يک فاصله‌ي بسيار نزديک به شکلي زير پاي بازي‌کن حريف مي‌انداخت که اولا حريف نتواند کنترل‌اش کند و ثانيا توپ يک کم جلوتر جايي بيفتد که لئو با سرعت خيره‌کننده‌اش زودتر از ساير بازي‌کنان به آن‌جا رسيده بود.

درس امروز اين است: حريف را به خدمت اجراي استراتژي خود در بياوريد! طبعا حريف خودش نبايد اين را بفهمد. 😉

اين دقيقا يکي از استراتژي‌هاي اصلي بازاريابي بسياري از بنگاه‌هاي اقتصادي بزرگ جهاني است. از جمله ببينيد اين تبليغ بي‌نظير آئودي را که چطور ويژگي‌هاي برندهاي رقيب (بنز، بي ام و و …) را به صورت يک‌جا به برند خودش مي‌چسباند!