“اگر كسي را نداشته باشيد كه به شما انگيزه بدهد، ديگر دليلي هم براي جنگيدن نداريد. اين كاري است كه مربيان بايد انجام بدهند. مورينيو به اندازهاي به من روحيه ميداد كه حاضر بودم به خاطر او بميرم. يك مربي بايد خودش را با بازيكناني كه در اختيار دارد تطبيق دهد، به ويژه وقتي 70 ميليون يورو براي او خرج مي كنيد.” (زلاتان ايبراهيموويچ؛ اينجا)
رهبران و مديران محترم؛ شما براي اين در سازمان هستيد: انگيزه دادن به زيردستانتان براي انجام کارهايي که براي رسيدن به اهداف سازمان لازم است!
اما ماجراي زلاتان و بارسا که خودش به آن اشاره کرده، يک تا درس جالب ديگر را هم به ما ميآموزد: براي حل يک مشکل (اتوئو!) به سراغ يک مشکل ديگر (زلاتان) نرويد! فلسفهي فوتبال بارسا بازي زميني و تکنيکي است. يک مهاجم قد بلند و سر زن مثل زلاتان (هر چقدر هم تکنيکي باشد) در کجاي اين چارچوب تاکتيکي جاي ميگيرد؟