گزاره‌ها

اين شماره به‌لحاظ تقويمي، يک سالگي مجموعه پست‌هاي لينک‌هاي هفته در گزاره‌ها است. اولين پست لينک‌هاي هفته، روز چهارشنبه 27 مرداد 1389 منتشر شد. و حالا خوش‌حال‌ام که اين کار حداقل براي خودم مفيد و بزرگ را هر هفته در هر شرايط کاري و درسي و روحي و رواني ادامه دادم. بنابراين با اجازه‌ي شما خودم را براي اين تداوم، تشويق مي‌کنم!

در کنارش تشکر مي‌کنم از همه‌ي دوستاني که در اين يک سال به‌واسطه‌ي اين مجموعه پست‌ها با آن‌ها و انديشه‌هاي‌شان آشنا شدم و بسيار از حاصل زحمات‌شان آموختم. و البته تشکر ويژه‌اي هم دارم از شما مخاطبان عزيز که مرا در اين يک سال انگيزه بخشيديد. بد نيست حالا در اين مراسم سالگرد، شما هم نظرتان را در مورد اين پست‌ها بفرماييد. منتظرم …

در هر حال اميدوارم که هم‌چنان فرصت و انگيزه‌ي ادامه‌ي اين کار را داشته باشم. خوب با اين مقدمه بريم سر کار خودمون!

پیش از شروع سه نکته:

1. لینک‌هایی که به نظرم باید حتما و تحت هر شرایطی خوانده بشوند را با رنگ قرمز از سایر لینک‌ها متمایز می‌کنم. اگر فکر می‌کنید تعداد لینک‌ها زیاد است، با مطالعه‌ی لینک‌های قرمز شده هر آن‌چه را حتما باید بخوانید، خوانده‌اید!
2. برای دیدن لینک‌های کلیه‌ی قسمت‌های قبل، می‌توانید به این‌جا مراجعه بفرمایید.
3. این مجموعه پست‌ها در حکم یک دفترچه‌ی یادداشت مطالب مهم برای من هستند. لینک اخبار را برای این می‌گذارم که به نظرم برخی اخبار حداقل عنوان‌شان باید توسط کسانی که در حوزه مشاور‌ه‌ی مدیریت و آی‌تی فعال هستند، دیده شوند. بنابراین اگر از نظر شما تعداد لینک‌ها بسیار زیاد است، اولا ببخشید و ثانیا این‌که حداقل به تیترها نگاهی بیاندازید؛ وقت زیادی نمی‌گیرد و ضرر هم نمی‌کنید!

جامعه‌شناسی، روان‌شناسی و کار حرفه‌ای:

روش‌هایی که اسم ندارند؛ ولی مؤثرند (يا چطور روش‌هاي درست کار را در شرکت‌مان جا بيندازيم! عالي!) (دنياي چابک)

چگونه زبان بر درک رنگ تأثیر می‌گذارد (بسيار جالب!) (دکتر علي رضا مجيدي؛ يک پزشک)

چگونه استرس خود را در محیط كار كنترل كنیم؟ (عالي)

 آیا شما هم می‌توانید مانند کامپیوتر چندین کار را با هم انجام دهید (اين‌که نمي‌شه حقيقت محضه ولي من قبول‌اش ندارم! :دي) (مجله‌ي اينترنتي زوم‌ آي‌تي)

مديريت:

شهرام کريمي در يادداشت‌هاي صنايعي شروع کرده به نوشتن برخي تجربه‌هاي مديريتي‌اش؛ از دست ندهيدشان: یادگیری های مدیریتی- منابع انسانی زیمنس- 1، یادگیری های مدیریتی- منابع انسانی زیمنس- 2 و یادگیری های مدیریتی- منابع انسانی زیمنس- 3

ادغام و تمليك (3) – چالش‌هاي M&A (احسان اردستاني؛ ويترين افکار من)

دورکارها به نزدیک کاری برگشتند! (رضا قرباني؛ مدير رسانه)

هیچ الگویی کامل نیست! (مهدي عرب عامري؛ PMPlus.ir)

مرور وبلاگ‌ها:

صیدِ شاه ماهی: گوگل موتورولا را خواهد خرید (مهم‌ترين خبر فناوري هفته) و سرویس جدید گوگل برای دیجیتالی کردن کاتالوگ‌ها (مهرداد نايب؛ ويزويز)

گوگل و آخرین قضیه فرما و چرا گوگل بخش موبایل شرکت موتورولا را خرید؟ (تحليل بسيار جالب دکتر مجيدي عزيز) (دکتر علي رضا مجيدي؛ يک پزشک)

ویکی‌پدیا تنهاست! (جواد افتاده؛ رسانه‌هاي اجتماعي)

نمایش ارسال‌های +Google در نتایج جستجوی گوگل فعال شد (وبلاگينا)

جریمه سنگین گوگل در صورت انصراف از خرید موتورولا

به‌روزرسانی در سرويس جی‌ميل

اخبار اپل:

اپل آیفون جدید را شانزدهم شهریور معرفی می‌کند! (فارنت)

یاهو و بینگ از گوگل موثرترند! (واقعا!؟) (فارنت)

آیا ویندوز و لینوکس آشتی می‌کنند؟ (فارنت)

اعلام آمادگی مايکروسافت برای عرضه ويندوز ۸ (يه وبلاگ درست کردند براي اطلاع‌ رساني در اين مورد)

وجود اپ استور برای ویندوز 8 تایید شد (نارنجي)

IE9: مرورگری با هفت برابر قدرت بیشتر در مقابله با بدافزارها (واقعا!؟)

آن‌قدر پرسه مي‌زنم اين کوچه را که
ـ تا ـ
باور کني که گم‌شده‌ي اين حوالي‌ام

من که به رستخيز زبان وا نمي‌کنم
فرياد مي‌شوم که:
بدون تو خالي‌ام!

محمد علي بهمني

امشب ال‌کلاسيکوي برگشت سوپر کاپ اسپانيا برگزار مي‌شود. به اين مناسبت قصد دارم به موضوع جالبي نگاه کنم که به‌نوعي فلسفه‌ي رقابت مربيان اين دو تيم محسوب مي‌شود. نکته‌‌اي که البته فارغ از بحث رقابت، در زندگي همه‌ي ما انسان‌ها هم نمود بسيار زيادي دارد.

به نوع رفتار پپ گوآرديولا و مورينيو توجه کنيد:

1- استراتژي مورينيو ـ تحقير: براي مورينيو هميشه رقبا هيچ‌اند. او و تيم‌اش هميشه برترند؛ چه ببرند و چه ببازند. تنها نقش رقيب (و در واقع تنها خوبي رقيب) اين است که وجود دارد تا آقاي خاص با قدرت بي‌پايان‌شان تحقيرش کنند و بعد سرمست از پيروزي، از توان‌مندي خودشان لذت ببرند. در اين استراتژي رقابت، حريف فقط به‌درد تحقير شدن مي‌خورد؛ بنابراين اگر رقيب تحقير نشد و يا بدتر شما را با 5 گل نابود کرد، آن‌وقت عوامل خارجي ـ مثل داور و يوفا و … ـ هستند که باعث باخت شما شده‌اند. در استراتژي مورينيو، بدون رقيب آدم نمي‌تواند از خوبي‌ها و توانايي‌هاي خودش لذت ببرد. بنابراين وقتي به رقيبي برخورد کني که نمي‌تواني بر او پيروز شوي و وقتي که زندگي‌ات آن‌طوري پيش نمي‌رود که فکر مي‌کني بايد پيش برود (يعني به‌نوعي شکست در زندگي!)، اين ديدگاه‌ات مي‌شود بزرگ‌ترين عامل تخريبي روحيه براي خودت.

2- استراتژي پپ ـ لذت بردن از توانايي خود: پپ اما جور ديگري فکر مي‌کند. پپ معتقد است در درجه‌ي اول بايد از خوبي‌ها و توان‌مندي‌هاي خودمان لذت ببريم؛ چه رقيبي باشد و چه نباشد. وقتي اين‌طوري به قضيه نگاه کنيم، آن‌وقت رقابت هم مي‌شود آزموني براي سنجيدن ميزان اين توانايي در عمل. اگر رقيب را برديم، يعني واقعا توانايي‌مان بيش‌تر از رقيب بوده و اين يعني لذت مضاعف؛ ولي حتا اگر هم نبرديم، آن‌وقت توانايي ما زير سؤال نمي‌رود: رقيب قدرت بيش‌تري داشته. ما حالا فرصت داريم که روي به‌تر شدن‌مان براي رسيدن به‌ رقيب تمرکز کنيم و لذت تلاش براي به‌تر شدن، مي‌شود لذت مضاعف‌مان! بنابراين در استراتژي پپ، هميشه آدم از چيزي که هست لذت مي‌برد؛ نه از لذتي که ديگران با تحقير شدن‌شان تقديم‌اش مي‌کنند. و اين يعني اين‌طوري زندگي کردن، شکست ندارد.

مي‌خواهم بگويم که اين دو نوع نگاه فقط در رقابت معنادار نيستند. خيلي از ما در زندگي ـ و به‌ويژه زندگي شغلي ـ مانند مورينيو فکر مي‌کنيم و رفتارهاي‌مان را شکل مي‌دهيم: اين‌که هميشه استعدادهاي ما کشف نشده، اين‌که من خواستم فلان کار را براي سازمان‌ام انجام بدهم و نشد و نگذاشتند، اين‌که به‌تر بودن من يعني اين‌که تو بدتري (!) و خيلي رفتارهاي زشت ديگر در محيط کار و حتا زندگي جلوه‌هايي از همين نگاه مورينيويي هستند.

در مقابل اگر من بپذيرم که با توجه به سير زندگي‌ام همين نقطه‌اي که الان در آن قرار گرفتم، نقطه‌ي بهينه‌اي براي من است، اگر حسرت گذشته و حرص آينده را نخورم و سعي کنم از چيزي که هستم لذت ببرم و البته اگر از ياد نبرم که من هنوز آدم کاملي نيستم و جا براي به‌تر شدن و کسب توانايي‌هاي جديد هنوز هم وجود دارد، آن‌وقت زندگي با تمام سختي‌هاي‌اش براي‌ام شيرين مي‌شود!

بنابراين انتخاب با خود ماست که چطور به‌زندگي نگاه کنيم و چطور زندگي کنيم: زندگي به سبک پپ يا خوزه!؟

پ.ن. با آرزوي پيروزي مجدد مکتب توتال فوتبال بارساي پپ بر مورينيوي خود ـ تخريب‌گر!

در گشت و گذار در اينترنت اين اتفاقي به اين سايت برخوردم که در صفحه‌ي اول‌اش خود را يک شبکه‌ي اجتماعي براي متخصصان و تحليل‌گران کسب و کار معرفي کرده است. اين شايد خيلي موضوع جديدي نباشد؛ اما وقتي به صفحه‌ي خدمات اين سايت مراجعه مي‌کنيد ماجرا بسيار جالب مي‌شود. خدمت اصلي اين سايت به‌بود چارچوب‌ها و متدولوژي‌هاي شرکت‌هاي مشاور و استقرار سيستم مديريت پروژه در آن‌ها است. اين‌طوري که از شرح خدمات‌اش بر مي‌آيد اين کار شامل مواردي مثل اين‌هاست:

• کمک به توسعه‌ و سفارشي‌سازي چارچوب‌ براي حل مسائل خاص سازماني؛
• ارايه‌‌ي تمپليت‌هاي استاندارد مربوط به چارچوب‌ها و متدولوژي‌ها؛
• تهيه‌ي نقشه‌ي راه توليد مستندات تحويل‌دادني پروژه‌ي مشاوره؛
• تعيين نقش هر يک از اعضاي تيم در توليد تحويل‌دادني‌ها در چرخه‌ي عمر پروژه؛
• ارايه‌ي ابزارها و تمپليت‌هاي خاص پروژه‌هاي مشاوره؛
• و از همه بانمک‌تر کنترل کيفيت مستندات توليد شده در پروژه و ارايه‌ي پيشنهاد براي بهبود آن‌ها!

شايد به‌نوعي اسم اين کار را بتوان گذاشت مشاوره‌ي مشاوره‌ي مديريت!

روایت‌تان را برای‌ام بنویسید.

بعد از نمودار زيبايي (!) که در پست قبلي ديديم، اين‌جا با هم برخي شعارهاي جذاب ديگر را در قالب متني مرور مي‌کنيم:

• ـ AMX: “It’s Your World. Take Control”
• ـ BellSouth: “Listening, Answering”
• ـ Bowers & Wilkins (Speaker Mfg.): “Listen and You Will See”
• ـ Cadence: “How Big Can You Dream?”
• ـ IDT: “Powering What’s Next”
• ـ IFI: “The Power of Choice”
• ـ I.F. Engineering Corp: “Your challenge is our progress”
• ـ Infineon: “Keep on Thinking”
• ـ Lockheed Martin: “We Never Forget Who We’re Working For”
• ـ Samsung Electronics: “Imagine”
• ـ Unisys: “We Make It Happen”
• ـ vidaRF: “Simple Solutions for Complex Connections”
• ـ Adelphia: “Get. Watch. Do What You Want.”
• ـ American Express: “Do More”
• ـ Best Buy: “Thousands of Possibilities. Get Yours.”
• ـ Burger King: “Have It Your Way”
• ـ CompUSA: “We got it. We get it.”
• ـ Globe Telecom: “Making great things possible”
• ـ Lehman Brothers: “Where Vision Gets Built”
• ـ Martha Stewart Living: “Sharing The Good Things Everyday”
• ـ Sprint Nextel Corporation: “Yes you can”
• ـ Nike: “Just Do It”
• ـ Pragma: “Operate at Your Optimum”
• ـ Rohde & Schwarz: “Pushing Limits”

باز هم از پست قبل يادآوري مي‌کنم که کاش از اين شعارها براي به‌تر کردن خودمان و زندگي‌ شغلي و شخصي‌مان بهره بگيريم.

منبع: اين‌جا و اين‌جا

پيش از آغاز: حقيقتا اين مقاله‌ي نسبتا طولاني يکي از جذاب‌ترين و زيباترين مقالاتي بوده که تا به امروز ترجمه کردم. خواهش مي‌کنم وقت بگذاريد و تک‌تک کلمات انرژي‌بخش‌اش را بخوانيد. پيتر برگمان با نوشته‌هاي بي‌نظيرش، قطعا يکي از قهرمانان زندگي من است!

نويسنده: پيتر برگمان / مترجم: علي نعمتي شهاب

وقتي جيم وولفنزون يک دانشجوي سال دوم در دانشگاه سيدني بود، يک روز دوستي به نام روپرت بليگ ـ کاپيتان تيم شمشيربازي دانشگاه ـ از او پرسيد که آيا مي‌تواند فرداي آن روز در مسابقات شمشيربازي دانشگاه‌هاي کشور در ملبورن مسابقه بدهد؟

جيم گفت: “تو ديوونه شدي. من تا حالا اصلا شمشير رو لمس هم نکردم!”

اما روپرت ديوانه نبود؛ تنها ناراحت بود. يکي از اعضاي تيم او بيمار شده بود و روپرت بايد فردي را جايگزين او مي‌کرد تا بتواند در آن مسابقات شرکت کند.

يک مسئله‌ي مهم‌تر هم وجود داشت. جيم پول سفر به ملبورن و هيچ شانسي براي موفقيت نداشت.

اما او گفت: “خيلي خوب؛ باشه. يک کاري‌اش مي‌کنيم.”، پول سفر را از پدر و مادرش قرض گرفت و هر چيزي را که مي‌توانست از هم‌تيمي‌هاي جديدش در يک جلسه‌ي تمرين در ملبورن ياد گرفت.

چه داستان عجيبي مي‌شد اگر جيم يک استعداد کشف‌نشده بود که همه‌ي رقباي‌اش را مي‌برد. اما واقعيت اين‌طوري نبود. جيم همه‌ي مسابقه‌ها را بدون کسب حتا يک امتياز باخت!

اما او هنوز هم در خاطرات خواندني‌اش “يک زندگي جهاني” مي‌نويسد: “من سعي کردم روش‌هاي جديدي براي گرفتن امتياز از حريف ابداع کنم … يادم نمي‌آيد قبل از اين تجربه، لحظاتي چنين مفرح داشته باشم.”

با وجود باخت‌هاي‌اش تيم او قهرمان مسابقات شد. و جيم هم براي سال‌ها به شمشيربازي چسبيد، به‌شکل ناگهاني در مسابقات شمشيربازي المپيک 1956 شرکت کرد و از سال 1995 تا 2005 رئيس بانک جهاني شد.

اما تجربه‌ي شمشيربازي جيم، چه تأثيري بر زندگي شايسته‌ي احترام اقتصادي و سياسي او گذاشت؟ همه جور تأثيري.

هر داستان زندگي با معيارهاي بي‌نهايت زيادي که بر سرنوشت آن فرد تأثيرگذارند، پيچيده مي‌شود. البته گروهي از الگوها وجود دارند که ما معمولا براساس آن‌ها با تجربيات‌مان روبرو مي‌شويم. در طول زمان اين الگوها، آينده‌ي ما را رقم مي‌زنند.

براي بسياري از ما، الگوهاي‌مان مي‌توانند خيلي زود در زندگي‌مان روشن شوند. الگوهاي جيم ـ چيزهايي که باعث شدند جيم به موفقيت‌هاي شخصي، اقتصادي و سياسي قابل توجهي برسد ـ در شکست‌هاي او در شمشيربازي‌اش نهفته بودند.

اول چند تا اعتراف بکنم: من جيم را مدت زيادي است که مي‌شناسم و هميشه شيفته‌ي او بوده‌ام. البته اين شيفتگي تنها به دليل موفقيت‌هاي‌ او نبوده است؛ بلکه براي يگانگي شخصيت او به‌عنوان يک فرد و به‌عنوان يک ره‌بر بوده است. او هميشه در فهرست کوتاه آدم‌هايي بوده که من هميشه دوست داشتم وقتي بزرگ شدم، مثل آن‌ها باشم. من هنوز هم دارم براي تحقق اين آرزو تلاش مي‌کنم!

خوب چه الگويي پشت موفقيت جيم بود؟

روان‌شناسان احتمالا بر نوع تربيت او تمرکز مي‌کنند. او در فقر بزرگ شد و در ترکيب پويايي از عدم امنيت و آرزومندي که زيربناي بسياري از داستان‌هاي موفقيت است، رشد يافت. مربيان راه و روش زندگي (Life Coachs) ممکن است به اشتياق او براي پذيرش موقعيت‌هايي که از دسترس او خارج بودند و آغوش هميشه باز او براي دريافت کمک از ديگران اشاره کنند. مطمئنا مشاوران هم مدعي مي‌شوند که جزيي از اين موفقيت بوده‌اند.

اما منبع اصلي موفقيت جيم ذهن تحليل‌گر او و روش نظام‌مند او براي حل مسائل بود. او خود را وسط يک مهلکه مي‌انداخت، موقعيت را ارزيابي مي‌کرد، تلاش مي‌کرد سيستم را بشناسد و کشف کند که سيستم دارد از اين راه به کجا مي‌رود. او کم‌ترين تعداد اقداماتي را که بزرگ‌ترين تأثير ممکن را مي‌گذاشتند تعيين مي‌کرد و بعد به‌سراغ اجراي آن‌ها مي‌رفت.

با اين حال احتمالا استادان او در هاروارد با اين گزاره موافق‌اند که اگر او واقعا توانايي‌اش را نداشت نمي‌توانست به همه چيز برسد. جيم باهوش و بامهارت بود. او به‌سختي کار مي‌کرد و هيچ وقت از ياد گرفتن دست نمي‌کشيد. البته داستان سفر او به ملبورن براي شمشيرسازي داستاني دراماتيک است؛ اما موفقيت او به‌عنوان يک شميرباز ـ و البته يک ره‌بر اقتصادي و جهاني ـ در فاصله‌ي ميان آن مسابقات و المپيک نهفته است. او سال‌ها براي بهبود مهارت‌ها و افزايش استعدادش به‌سختي تلاش کرد.

احتمالا الگوي موفقيت جيم در واقع يک معادله است: جيم = شخصيت يگانه + عدم امنيت + آرزومندي + بله گفتن + کمک خواستن + حل مسئله + خوش‌بيني + روابط + قابليت داشتن. مي‌بينيد! همان‌طور که گفتم، هر داستان زندگي بسيار پيچيده است!

با اين حال هر چقدر بيش‌تر در مورد جيم فکر مي‌کنم، بيش‌تر متوجه سادگي موفقيت او مي‌شوم. يک نيروي پنهان تصميم‌گيري او را به پيش مي‌برد. اين، کليدِ حل آن معادله بود. بدون اين نيرو، استعداد بي‌نظير جيم به هدر مي‌رفت.

اين دقيقا کليدي‌ترين سؤال است.

اغلب انسان‌ها وقتي که موقعيتي جديد، برداشتن گام بعدي يا تصميم‌گيري را بررسي مي‌کنند، مي‌پرسند: “آيا موفق خواهم شد!؟”

اما جيم سؤال ديگري پرسيد: “آيا ارزش ريسک‌اش را دارد؟”

تفاوت ميان اين دو سؤال تفاوت ميان هيچ وقت شمشيربازي نکردن و شمشيربازي در المپيک است. وقتي روپرت از جيم خواست تا در مسابقات قهرماني شرکت کند، هيچ شانسي براي موفقيت وجود نداشت. شکست، نتيجه‌اي غيرقابل اجتناب بود. اما آيا ارزش ريسک‌اش را داشت؟ براي جيم مطمئنا بله.

رويکرد جيم در زندگي پذيرش ريسک‌ها، يادگيري از آن‌ها و استفاده از اين دانش براي درک و تحليل ريسک بعدي بود. شکست جزيي غيرقابل انکار از استراتژي او است.

ريسک‌پذيري واقعا نيازمند شکست است. شما بايد به‌اندازه‌ي کافي از شکست بترسيد تا به‌سختي کار کنيد و از روبرو شدن با ريسک‌ها سربلند بيرون بياييد؛ اما در عين حال نه اين‌قدر که باعث شود از همان ابتدا هيچ ريسکي نکنيد. اگر از عينک يادگيري نگاه کنيم، شکست حداقل به‌اندازه‌ي موفقيت مفيد است. کار کردن روي چيزهايي که مطمئن هستيد به‌سرانجام مي‌رسند، چيزهايي را که مي‌توانيد به آن‌ها برسيد به‌شدت محدود مي‌کنند. به‌جاي آن ريسک‌پذير باشيد و ببينيد چه رخ مي‌دهد.

پس از پايان دوره‌ي رياست‌اش بر بانک جهاني، رئيس جمهور وقت ايالات متحده جورج بوش پسر از او خواست تا نماينده‌ي ويژه‌ي او در مذاکرات صلح خاورميانه با محوريت مسائل نوار غزه باشد. اگر او مي‌پرسيد که “آيا نتيجه‌بخش است؟” هرگز با چنين کاري موافقت نمي‌کرد. اما به جاي آن او تنها سؤالي را که مهم بود پرسيد: “ارزش‌اش را دارد؟” و آن پست را پذيرفت.

منبع

خوب باز هم تأخير چند ساعته! فقط بايد شادماني عميق خودم را از خوب شدن کامل دوست عزيزمان امير مهراني و مرخصي‌اش از بيمارستان ابراز کنم. اميدوارم ديگه از اين اتفاقات بد براي هيچ کس نيفته و البته امير هم به‌زودي دوباره شروع کنه به نوشتن که توي لينک‌هاي هفته جاي The Coach خيلي خاليه!

پیش از شروع سه نکته:

1. لینک‌هایی که به نظرم باید حتما و تحت هر شرایطی خوانده بشوند را با رنگ قرمز از سایر لینک‌ها متمایز می‌کنم. اگر فکر می‌کنید تعداد لینک‌ها زیاد است، با مطالعه‌ی لینک‌های قرمز شده هر آن‌چه را حتما باید بخوانید، خوانده‌اید!
2. برای دیدن لینک‌های کلیه‌ی قسمت‌های قبل، می‌توانید به این‌جا مراجعه بفرمایید.
3. این مجموعه پست‌ها در حکم یک دفترچه‌ی یادداشت مطالب مهم برای من هستند. لینک اخبار را برای این می‌گذارم که به نظرم برخی اخبار حداقل عنوان‌شان باید توسط کسانی که در حوزه مشاور‌ه‌ی مدیریت و آی‌تی فعال هستند، دیده شوند. بنابراین اگر از نظر شما تعداد لینک‌ها بسیار زیاد است، اولا ببخشید و ثانیا این‌که حداقل به تیترها نگاهی بیاندازید؛ وقت زیادی نمی‌گیرد و ضرر هم نمی‌کنید!

جامعه‌شناسی، روان‌شناسی و کار حرفه‌ای:

چشم‌انداز برای عمر کاری (شهرام کريمي؛ يادداشت‌هاي صنايعي)

چقدر کار می‌کنید؟ (نادر خرمي‌راد)

افسردگی شکل مغز را تغییر می‌دهد

کار کردن در دفاتر اداری جدید مغز را مختل می‌کند (ما رو مي‌گه!؟ :))

استفاده از اینترنت انسان‌ها را اجتماعی‌تر می‌کند (واقعا!؟)

مديريت:

چگونه کارکنان لایق را ناتوان سازیم؟ (يک خاطره‌ي فوق‌العاده جالب و خواندني از استاد پرويز درگي)

برنامه‌های مدیریتی در PMBOK و مدیریت ریسک که می گن یعنی چی؟ (انصافا از تک‌تک مطالب نادر چيزهاي جديدي ياد مي‌گيرم.) (نادر خرمي‌راد)

فناوری اطلاعات و ارتباطات:

مرور وبلاگ‌ها:

پاک کردن ایمیل‌های حجیم در جی‌میل (Gmail) (البته در واقع معرفي ابزاري براي يافتن اي‌ميل‌هاي حجيم در جي‌ميل و بعد پاک کردن آن‌ها! اين از نظر من که شديدا با حجم باقي‌مانده‌ي جي‌ميل‌ام مشکل دارم، به‌ترين مطلب اين هفته است.) و دسترسی بدون اینترنت به وبلاگ سازمانی (يک تجربه‌ي جالب در مورد راه‌اندازي يک وبلاگ داخل سازمان) (محمود حق‌وردي؛ حرفه روابط عمومي)

چگونه می‌توان کاربر حرفه‌ای گوگل پلاس شد؟ (يک پزشک)

بورس تحصیلی با توییتر و جنگ شبکه‌های اجتماعی (اینفوگرافی) (مقايسه‌ي نسبتا جامع امکانات اصلي‌ترين شبکه‌هاي اجتماعي دنيا) (جواد افتاده؛ رسانه‌هاي اجتماعي)

۵ افسانه‌ي رایج درباره‌ی رسانه‌ها (رضا قرباني؛ مدير رسانه)

گوگل دیکشنری هم به پایان راه رسید (مهرداد نايب؛ ويزويز)

تکامل زبان‌های برنامه‌نویسی (اینفوگراف) (بسيار بسيار جالب و حتما يکي از به‌ترين مطالب اين هفته) (مجله‌ي اينترنتي گويا آي‌تي)

اینترنت تا سال ۲۰۱۵ (اینفوگرافی سیسکو) (بسيار بسيار جالب!) (علي اسماعيل‌زاده؛ بهترين ارتباط)

توییتر هم بالاخره راست به چپ شد! (ديگه اگر متن مختلط فارسي و انگليسي بنويسيد، توئيت‌ها به هم نمي‌خورند!) و چه كسانی را باید در گوگل پلاس دنبال كرد؟ (معرفي يک سايت جالب که کاربرهاي گوگل پلاس را براساس حوزه‌ي فعاليت‌شون دسته‌بندي کرده.) (مصطفي لامعي؛ iClub)

اخبار دنیای فناوری و رسانه‌های اجتماعی:

بیش‌ترین کاربرهای گوگل ریدر (ايراني‌ها از نظر تعداد و ميزان مرور گودر در روز در دنيا جزو کشورهاي اول‌اند! دست گل‌مون درد نکنه!)

وعده‌ي نابودی فیس‌بوک در چهاردهم آبان! (طبق معمول کار گروه انانيموس) و ویدئو چت فیس‌بوک برای اندروید و آیفون (فارنت)

کتابخانه‌ي ديجيتال جهان افتتاح شد (از سوي يونسکو)

بیست‌سالگی www مبارک! (مبارک!) (فارنت)

ویکی‌پدیا ویرایشگران خود را از دست می‌دهد (ئه!؟)

پايگاه فراخوان‌هاي علمي پژوهشي کشور راه‌اندازی شد (واقعا به همچين چيزي نياز بود. دست‌شون درد نکنه.)

تغییرات جدید در موتور جستجوی یاهو (وبلاگينا)

خواهر زوکربرگ فيس بوک را ترک کرد (برادر زوکربرگ هم نشديم!)

بدلباس‌ترین اربابان دنیای فناوری/ جابز و گیتس در میان بد لباس‌ها!

کشف نفوذپذیری سیستم عامل‌های موبایل توسط یک دختر بچه 10ساله

اخبار گوگل:

اندرويد همچنان پيشتاز در بازار تلفن‌هاي هوشمند (بزن دست قشنگه را!)

كاربران گوگل پلاس رو به افزايش است

خدمات مکالمه تلفنی جی‌میل گوگل جهانی می‌شود

انتشار اولین تصاویر از اندروید 4.0 (وبلاگينا)

بازی آنلاين از سوی گوگل پلاس ارايه شد (البته هنوز عمومي نشده و براي تعدادي کاربر محدوده)

اخبار اپل: 

اپل با ارزش‌ترین شرکت جهان (از نظر ارزش بازاري در بازار سهام) (فارنت)

22 فروشگاه قلابي اپل در چين شناسايی شد (بانمک‌اش اينه که خيلي از کارکنان اين فروشگاه‌ها خبر نداشتند براي اپل کار نمي‌کنند!)

اپل توانست فروش Galaxy Tab سامسونگ را بصورت قانونی در اروپا متوقف کند

بلومبرگ: هر iPhone 5 برای اپل 270 دلار تمام می‌شود

امسال ويندوز ۷ محبوب‌ترين سيستم عامل می‌شود

 مايكروسافت به دنبال راه‌اندازي شبكه اجتماعي (شبکه‌ي اجتماعي هم ديگه خز شد!)

اعلان جنگ مايکروسافت به سارقان اطلاعات (جايزه‌ي 200 هزار دلاري مايکروسافت براي نرم‌افزار مقابله با سرقت اطلاعات)

اخبار گجت‌ها و ابزارهای فناوری:

عرضه‌ي تبلت اندرویدی با برند معروف پیر کاردین! (فارنت)

انتقال اطلاعات برای نخستین بار با سرعت 800 مگابایت در ثانیه (بيان ايران ياد بگيرند اين سرعت‌ها به هيچ دردي نمي‌خوره! :))

آي‌تي ايراني:

کاهش تعرفه اینترنت از سوي رگولاتوري بررسي مي‌شود (طنز هفته: رگولاتوري مي‌گه زيرساخت بايد درخواست کاهش قيمت را بده؛ زيرساخت هنوز نداده و مي‌گه برنامه‌اي هم براي اين کار نداريم!)

بيش از 207 هزار دامنه اينترنتي در كشور به ثبت رسيد

اقتصاد:

«فرارمغزها» یا «تبادل مغزها» (“بیش از 60 درصد هندی‌ها و 51 درصد چینی‌ها گفته اند از این که می‌توانند در رشد اقتصادی کشورشان مشارکت کنند، هیجان زده‌اند.” از لحاظ نوع انگيزه براي بيزينس)

مراقب تبليغات حساب سپرده طلا باشيد (اين مطلب را بخوانيد تا يک وقت کلاهي سرتان نرود!)

اکونومیست: هدفمندی یارانه‌ها به صنایع ایران ضربه شدیدی وارد کرده است

بر عبث خاطر ميازار.

باش در راه، چنين خاطر نگهدار.

نيست کاري کاو اثر بر جاي نگذارد.

گر چه دشمن صد در او تمهيدها دارد.

زندگاني نيست ميداني

جز براي آزمايش‌ها که مي‌باشد.

هر خطاي رفته نوبت با صوابي دارد از دنبال.

مايه‌ي ديگر خطا، ناکردن مرد.

هست از راه خطاها، کردن مرد.

وان بکار آمد که او در کار،

مي‌کند روزي خطا ناچار!

نيما يوشيج

” فکر نمی کنم لازم باشد با ترس و لرز مقابل بارسلونا قرار بگیريم. بارسلونا تیم بسیار خوبی است و ما مقابل تیم بسیار فوق العاده‌ای قرار خواهیم گرفت؛ اما فکر نمی‌کنم دلیلی برای ترس وجود داشته باشد. در واقع نباید بترسیم. باید راه‌حلی برای بازی مقابل آن‌ها پیدا کنیم.” (سر الکس فرگوسن؛ اين‌جا درباره‌ي فينال ليگ قهرمانان مقابل بارسلونا)

يادمان باشد: ترس و اضطراب راه‌حل نيستند!

بنابراين وقتي پيرمرد فينال را به بارسا باخت و همه‌ي دنيا لرزش دست‌هاي‌اش را از شدت خشم ديدند، دست به کار دوباره ساختن تيم‌اش شد و چند ستاره‌ي جوان و آينده‌دار را به تيم‌اش اضافه کرد و اين روزها هم که به‌دنبال به‌خدمت گرفتن وسلي اسنايدر، ستاره‌ي خط مياني باشگاه اينتر است. فرگي بزرگ در عمل هم ثابت کرد که به حرف‌اش پاي‌بند است!