گزاره‌ها (۱۴۶)

نوشته شده توسط

در

,

در جوانی می‌آموزیم و در پیری آن‌ آموخته‌ها را درک می‌کنیم!

ماری فون ابنر اشن‌باخ

دیدگاه‌ها

یک پاسخ به “گزاره‌ها (۱۴۶)”

  1. حسن موحد نیم‌رخ

    یک چند به کودکی به استاد شدیم یک چند ز استادی خود شاد شدیم ، پایان سخن شنو که ما را چه رسید از خاک در آمدیم بر باد شدیم .

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *