یکی از جذابترین فصول لیگ برتر فوتبال ایران از ساعاتی دیگر آغاز خواهد شد. شاید در طول سالهای گذشته این اولین فصلی باشد که اغلب تیمها بدون تغییر آنچنانی مقطع بین دو فصل را پشت سر گذاشتند، خوب یارگیری و خوبتر تمرین کردند و حالا آمادهی فصلی دشوار و طولانی با مسابقات فشرده هستند. این فصل احتمالا یکی از نزدیکترین رقابتها را میان ۴ تیم بزرگ و پرطرفدار فوتبال ایران (استقلال، پرسپولیس، سپاهان و تراکتورسازی) شاهد خواهیم بود؛ تیمهایی که همگی با مربیانی بزرگ، ستارگانی درخشان و انگیزههای فراوان بهدنبال فتح یکی از مهمترین لیگهای آسیا خواهند بود. این فصل البته با برگشتن تیم دوستداشتنی صنعت نفت آبادان و هواداران خونگرمش قطعا لیگ جذابتری را شاهد خواهیم بود؛ هر چند حتما جای خالی تیم ریشهدار و پرطرفداری مثل ملوان بندر انزلی را هم احساس خواهیم کرد. در هر حال امروز نقطهی آغازی است دوباره بر هیجان فوتبالی برای ما عاشقان فوتبال. دیگر روزهای کسلکنندهی بعد از پایان جام ملتهای اروپا بهپایان رسید. تا مسابقات لیگ برتر ایران جا بیفتد، لیگهای جذاب فوتبال اروپا هم آغاز خواهند شد و دوباره روزها و شبهای پراسترس و لذتبخش از راه میرسند.
شاید خیلی از ما فکر کنیم لیگ برتر ایران کمکیفیتتر و تکراریتر از آن است که درسی برای یادگیری داشته باشد. اما همین لیگ برتر کنونی هم میتواند برای ما چند نکتهای را به ما یادآوری کند. شاید مثل هر لیگ فوتبال دیگری همین که همیشه در هر جایی از جدول مسابقات فصل را تمام کنی دوباره میتوانی با شروع فصل جدید همه چیز را از ابتدا شروع کنی، مهمترین نکته باشد. همیشه میتوان دوباره از جای برخاست و به راه افتاد. خبر خوبی است. 🙂
اما فصل قبل لیگ برتر ایران، هم نکات جالبی را به ما نشان داد:
۱- اینکه موفقیت قبلی، لزوما دلیلی بر ادامهی موفقیتها نیست! (سپاهان)
۲- اینکه تو آنقدر بزرگی که خودت میاندیشی! (استقلال خوزستان)
۳- اینکه کار را که کرد؟ آنکه تمام کرد! شروع موفق، بهمعنی پایان موفق نیست. هر چند ریسکپذیری نتیجهاش هر چه که باشد مطلوب است؛ مخصوصا وقتی به جوانترها اعتماد کنی. (استقلال)
۴- اینکه هر چقدر هم زمین بخوری، هر چقدر هم که کسی روی تو حساب نکند و هر چقدر هم همه به تو بگویند که نمیتوانی، در نهایت نیروی ایمان و امید پیروز خواهد شد. (پرسپولیس)
۵- اینکه لذت بردن از مسیر، مهمتر از نقطهی پایانی است که در آن قرار میگیری (تراکتورسازی.)
و البته درسهایی که میشود از دیگر تیمهای ایران هم گرفت و باشد برای مجالی دیگر. 🙂
فوتبال ایران با تمام فراز و فرودهایش و با تمام حاشیههایش هنوز برای خیلی از ما یکی از جذابترین جنبههای لذتبخش زندگی است. 🙂 شور و هیجان، بیم و امید و رسیدنها و نرسیدنها برای ما هواداران فوتبال و باشگاههای بزرگ ایران در طی سالها بخشی از تجربهی زندگی است که آن را کشف و کسب میکنیم؛ اما نباید فراموش کنیم که فوتبال تنها بخشی (هر چند مهم) از زندگی ما است. و چه بهتر که از فوتبال یاد بگیریم که امید، آخرین چیزی است که میمیرد. سلام دوباره به دورهمی بزرگ و جذاب فوتبال و هیجانش، و با امید روزهایی پر از رقابت و رفاقت. 🙂 بسمالله.
پ.ن. این پست را به پیشنهاد دوست خوبم مرتضی ناعمه نوشتم و به خودش پیشکش میکنم.
دقیقا همینطوره. 🙂
قهرمانی استقلال خوزستان به خوبی نشون داد که موفقیت جدیت میخواد و هرچقدر که کله گنده باشی و پول داشته باشی ضامن موفقیتت نیست.