نگاه کن مرا

که چشم، کم‌کم نایاب می‌شود

مهارت دوست داشتن در زبان مادری

گم می‌شود …

احمدرضا احمدی

نمی‌شود که بخواهم هر آن‌چه می‌خواهید
درون حسرت من، قدرت تقاضا نیست

چه زیرکانه بلند است این سکوت عمیق
صدای من به کسی می‌رسد که این‌جا نیست …

مریم جعفری

از موج‌های بی‌قراری

از نعره‌های سخت توفان

از خاطرات باد و باران

از لحظه‌های سرکش دیروزِ او، با او مگویید

زیرا که امروز

دریا خودش از آن همه بی‌تابی‌ بی‌هوده خسته است …

سهیل محمودی

چنان بی‌کرانه‌ای

که هر ستایشی

محدودت می‌کند …

عمران صلاحی

خاموشی گُل خواهد داد

فراموشی هم؛

نمی‌بینی!؟

هیوا مسیح

این‌جا، ولی هنوز از انبوهِ وهمِ خویش

چشم مرا به حیرت می‌کاوی

و در کویرِ دورِ نگاهم

طرحی به‌جز گریز نمی‌یابی …

زنده‌یاد منوچهر آتشی

از هر جا آغاز کنی،

زودتر است و

به هر جا فرود آیی

دیر …

حسین منزوی

هرگز

دلم نخواست بگویم

هرگز

مرگ از طنین هرگز

می‌زاید

اما همیشه

از ریشه‌ی همیشه می‌آید

رفتن

همیشه رفتن

حتی همیشه در نرسیدن

رفتن!

پ.ن. به‌احترام دوم اردیبهشت و ۵۵ سالگی قیصر امین‌پور.

سین‌ها می‌آیند

شین‌ها می‌روند

اما ریگِ تهِ‌ جو ماندن

مهم‌تر از دیدنِ دنیا است.

سید علی صالحی

شب و روز از تو می‌گوییم و می‌گویند، کاری کن
که «می‌بینم» بگیرد جای «می‌گویند»های ما

نمی‌دانم کجایی یا که‌ای، آن‌قدر می‌دانم
که می‌آیی که بگشایی گره از بندهای ما …

به‌احترام هشتم آبان، ششمین سال‌گرد درگذشت قیصر امین‌پور. یادش و نام‌اش تا همیشه زنده باد!