5 راه مؤسس آتاري براي رسيدن به ايدههاي هوشمندانهتر
نویسنده: دیوید هولمز / ترجمه: علی نعمتی شهاب
مقدمه: نولان کي بوشنل (متولد 5 فوريهي 1943) مهندس و کارآفرين آمريکايي است که بنيانگذار شرکت آتاري و مجموعه تئاترهاي زنجيرهاي “چاک اي چيز پيزا تايم” است. بوشنل وارد تالار افتخارات بازيهاي ويدئويي و تالار افتخارات اتحاديههاي محصولات مصرفي شده است، عضويت بفتا (اتحاديهي فيلم بريتانيا) را در اختيار دارد، جايزهي “نوآور برتر سال” نشريهي نيشنز رستورنت نيوز را دريافت کرده و يکي از اعضاي فهرست “50 انساني که آمريکا را تغيير دادند” بوده است. بوشنل بيش از بيست شرکت را پايهگذاري کرده و يکي از پدران صنعت بازيهاي ويدئويي بوده است. او هماکنون بنيانگذار مشترک و طراح ارشد بازي وبسايت “بازيهاي ضد کهنسالي” است؛ سايتي که داراي بازيهايي براي تحريک کردن مغز است و توسط بوشنل و دو محقق داراي مدرک دکترا ايجاد شده است.
نولان بوشنر در ستايش پنجامين گردهمايي شبکهسازي “مايندشر”در لسآنجلس گفت که بهبود هوشمندي نيازمند ابزارهاي مدرن و بهروز يا داروهاي روانگردان نيست. تنها يک جفت اسکي و چند تکه لباس يوگا کفايت ميکنند.
از سال 2006 تا بهامروز گردهمايي ماهانهي شبکهسازي “مايندشر” برخي از هوشمندترين کارآفرينان، هنرمندان و مخترعان لسآنجلس را با وعدهي نوشيدنيهاي ارزانقيمت، موسيقي محلي و در اغلب اوقات ارائههاي متحيرکننده دور هم جمع ميکند. مايندشر که بنيانگذار آن داگ کمپل ـ از آزمايشگاههاي سين ـ آن را فرزندخواندهي همايشهاي TED و مرد سوزان (البته بدون خودپسنديهای خاص آن دو) ميداند، پنجاهمين نشست ماهانهی خود را با يک گردهمايي سه روزه در تعطيلات آخر هفته ـ که سرشار از هنر، موسيقي و فناوري بود ـ جشن گرفت. علاوه بر چيزهاي عجيب و غريبي مانند يک برج آجرچيني عظيم اسباببازي و کاکتوس نوازنده، سخنرانان منتخب و تأثيرگذار اين گردهمايي موضوع “آينده چگونه است” را در حوزههايي مانند: فضانوردي، طراحي بازي و سلامت بررسي کردند. علاوه بر آن هنراسرارآميزي با نام “مُد زيستي” و چيزي که “عقيم کردن ديجيتال” يا اسکروتوسکوپي ناميده ميشد (و البته بهاندازهي اسمش ترسناک نبود) هم ارائه شدند.
اما جذابترين سخنراني همایش، از آن بنيانگذار آتاري و نوآور سريالي نولان بوشنل بود که دربارهي برخي حکمتها ـ که در 40 سال تجربهاش بهعنوان مخترع و نوآور کسب کرده است ـ سخن گفت. با در نظر گرفتن مخاطبان او که همگي تشنهي فناوري بودند و اينکه بوشنل به باور بسياري نمونهاي کامل از کارآفرينان عصر فناوري مدرن است، توصيههاي او براي کارآفرينان جوان عرصهي فناوري شگفتآور و انگيزشبخش بود:
آرام نگيريد
“شما قصد داريد ضريب هوشيتان (IQ) را ظرف دو سال بالاتر ببريد. پس آرام نگيريد. معناياش اين است: چيزي ياد بگيريد که در آن ذهنيتي ابتدايي داريد. من دوست داشتم شطرنج بازي کنم. مشخص است که امکان نورونسازي ـ تولد سلولهاي جديد مغزي ـ در زمينهي شطرنج براي آدمي به سن و سال من از بين رفته است. مغز من اوايلي که شروع به ياد گرفتن شطرنج کردم، همکاري خوبي داشت. اما اگر نخواهم احساسي حرف بزنم، پيشرفت من بسيار بسيار تدريجي بود. بنابراين اگر دوست داريد اين کار را درست انجام دهيد، اسکي کردن ياد بگيريد. و بعد زماني که احساس کرديد حسابي چوبهاي اسکي در کنترل شما هستند، سراغ ياد گرفتن اسنوبرد برويد. و زماني که ياد گرفتيد چگونه اسکيت کنيد، تائيچي (نوعي ورزش چيني) ياد بگيريد و بعدش بهسراغ يوگا برويد. مسير آرام نگرفتن را ادامه دهيد. بهزودي متوجه خواهيد شد که هوشمندتر شدهايد.”
بهدنبال زيبايي باشيد
“پياده به محل کارتان برويد، حتي اگر تا منزلتان 5-4 کيلومتر فاصله دارد. تا محل کارتان دوچرخهسواري کنيد. از مسير متفاوتي به آنجا برويد. در طي اين مسير تا آنجا تلاش کنيد تا زيباييهاي مسير را دريابيد. از اينکه چقدر ميتوانيد روابط همسايگي جديدي را انتظار داشته باشيد شگفتزده خواهيد شد. زماني که بهدنبال زيباييهاي منحصر بهفرد ميگرديد، دست به تجربه کردن بزنيد. بدين ترتيب زماني که سر کار ميرويد، متوجه خواهيد شد که خلق و خوي بهتر و رضايت بيشتري داريد و ميتوانيد قرصهاي ضدافسردگيتان را کنار بگذاريد.”
بدنتان را حرکت دهيد
“بهشدت ورزش کنيد. بيست دقيقه. سي دقيقه. ضربان قلبتان را به 80% ظرفيت نهایيش برسانيد و در سه ساعت پس از آن چيزي ياد بگيريد. مشخص شده که زماني که ورزش شديد ميکنيد، مغز شما چيزي به نام BDNF (پروتئين عامل مشتق از مغز عصبگرا) ميسازد يا کود شيميايي رشد مغز شما است. BDNF يک پروتئين پيشرو براي شکلگيري دندريتها (شاخههاي گستردهي سلولهاي عصبي با يکديگر) است. بدين ترتيب شما سختافزار را براي نرمافزار آماده ميکنيد.”
خوب بخوابيد
“بهخاطر بياوريد که ما ميتوانيم در بخش جلويي مغزمان بين 5 تا 7 موضوع را همزمان مديريت کنيم. بخش پشتي مغزمان ميتواند موضوعات بسيار بيشتري را مديريت کند. بنابراين زماني که به شما يک مسئله داده ميشود، در مورد آن پيش از خوابيدن فکر کنيد تا شانس زيادي داشته باشيد که فردا صبح حلش کنيد. اتفاقي ميافتد اين است که مکانيسم پردازش پسزمينهي مغز شما کار روي آن مسئله را با تعداد زيادي سيناپس (محل اتصال سلولهاي مغزي) آغاز ميکند و شما فردا از ميزان ظرفيت مغزي که آزاد کردهايد شگفتزده خواهيد شد.
به ايدههاي خودتان اعتماد کنيد
“نوآوري هيچ وکيل مدافعي ندارد. مثلا اگر به شما يک دستگاه ارغواني مخصوص چپدستها نشان بدهم، احتمالا هيچکس فکر نميکند ايدهي خوبي است؛ هر چند واقعا نوآورانه است. و به همين ترتيب معمولا زماني که استيو جابز و من حرف ميزديم، يکي از موضوعات اصلي گفتگوهايمان نوآوري بود. يک بار به او گفتم: «استيو اگر به چيزي باور داشتي؛ وقتی به اتاقي رفتي که 50 نفر آنجا هستند و همهي آنها به تو گفتند ديوانهاي، به همان ايده بچسب. پروژهي خودت را ادامه بده.»”
“نوآوري کار مشکلي است. واقعا مشکل است. بههمين دليل اغلب مردم نميتوانند آن را انجام دهند. خودرو، هواپيما و تلفن را در نظر بگيريد: همهي آنها در زمان اختراعشان همچون اسباببازي فرض ميشدند؛ چون هيچکس از آنها دفاع نميکرد. آنها براي دوران خود بسيار بديع بودند. چيزي که امروز شما روي آن کار ميکنيد ميتواند همينگونه باشد. بنابراين اگر مسير آينده را شفاف ميبينيد، به آن بچسبيد.”
پ.ن. این مقاله پیش از این در شمارهی تیر ماه مجلهی پنجرهی خلاقیت منتشر شده است.
(منبع عکس)
