“ـ شما برای بازیکنانتان بیشتر شبیه پدر هستید یا مربی؟
ـ من کاملا یک آدم عادی هستم. گاهی اوقات دوست آنها، گاهی معلم آنها. من کاری که باید انجام بشود را میگویم. پیدا کردن لحظهای که باید دوست آنها باشی یا معلمشان، کار سختی نیست. بزرگترین مهارت من، پیدا کردن حس همراهی است. من زندگی را درک میکنم. فوتبال بخشی از زندگی است و من به آنها میگویم که چطور اتفاقات را درک کنند. آنها جوان هستند و مانند سوپراستارها رفتار نمیکنند. آنها نیاز به کمک دارند تا راه درست را پیدا کنند.” (از مصاحبه با يورگن كلوپ؛ مربي جوان و نابغهي بروسيا دورتموند؛ اينجا)
راستش از نظر من، گوياتر و زيباتر و خلاصهتر و بهتر (و همينجور صفات تفصيلي بيشتر!) از اين نميشود كل مباحث رهبري در مديريت را بيان كرد! چه مدير باشيد و چه مثل من، مشاور، همين چند جملهي كوتاه را جايي جلوي چشمتان بچسبانيد تا يادتان باشد كه براي چه داريد كار ميكنيد و لازم است چه كار كنيد. 🙂
نميتوانم از اين تكجملهي درخشان و بسيار بسيار انگيزشبخش استاد در همين مصاحبه هم بگذرم: “اگر میخواهید نتیجهي ویژهای بگیرید، باید احساس ویژهای داشته باشید!” بهقول خودم: عاااااااااااااااالي!
براي تيم بسيار دوستداشتني دورتموند و يورگن كلوپ عزيز در فينال شنبه شب ـ يعني فينال بزرگترين بازي سال: فينال ليگ قهرمانان اروپا ـ آروزي موفقيت دارم. 🙂
[…]درس هایی از فوتبال برای کسب و کار آقای نعمتی شهاب را بسیار دوست دارم ، با ایده گرفتن از ایشان[…]