دعوت به همكاري در حوزه‌ي مديريت سازمان و مديريت منابع انساني

6 comments

1. هر كدام از اين‌ها ميان‌بري هستند براي سنجش يك ويژگي پنهان در شيوه‌ي تفكر و رفتار فرد متقاضي استخدام. بله. طبيعتا استثنا هم وجود دارد.

2. سلام؛
   جالبه … به نظر میرسه تلاش داشتید که در آگهی جذب نیرو خلاقیت به خرج بدید؛ ولی خب سؤالی که دارم اینه که حالا اومدیم و یه نفر عمده شایستگیهای مد نظر شما رو داشت ولی رمان نخونده بود از اونایی که ترجیح شماست؛ رزومه نفرسته یعنی؟ بعد مثلن من از کجا بدونم توانایی کار کردن در سازمان پیچیده رو دارم یا نه؟ اصن پیچیدگی سازمان رو چه جوری باید اندازه بگیریم؟ از روی تئوریهای سازماندهی؟
   خلاصه اینکه این آگهی جای بهبود زیاد داره.
   موفق باشید

3. 🙂

4. . راست‌اش من متوجه نشدم چرا از اين بخش آگهي رنجيده‌ايد. اين بخش به‌دنبال قضاوت نبوده است. تنها يك ژانر پرخوان ادبيات را كنار گذاشته تا احتمال نزديك بودن فرد مورد نظر به معيارهاي يك فرد حرفه‌اي را افزايش بدهد. اين به معناي بد بودن آقاي منصوري يا زير سؤال بردن كار ايشان نيست. ايشان زحمات خاص خودش را كشيده است؛ اما همه‌ي ما مي‌دانيم كه مثلا رمان “سينوهه” هيچ‌وقت رمان جدي و يك شاه‌كار ادبي نيست. يك اثر سرگرم‌كننده است كه دست آقاي منصوري درد نكند براي نوشتن‌اش. اين از اين.
   2. اما چرا دقيقن نام يك ژانر ادبي ذكر شده؟ افراد حرفه‌اي كه من مي‌شناسم، اساسا به‌دنبال ادبيات از نوع جدي‌اش هستند. اين دنبال كردن ادبيات جدي و رمان سنگين خواندن هم ناخودآگاه دو اثر روي آن‌ها دارد: 1- با موقعيت‌هاي پيچيده‌ي زندگي انساني و تحليل‌شان آشناتر مي‌شوند (كه بهتر از من مي‌دانيد چقدر براي يك فرد شاغل در حوزه‌هاي سازماني و به‌ويژه منابع انساني مهم است.) 2- درست نوشتن و درست خواندن را ياد مي‌گيرند. ضمن اين‌كه دنبال كردن ادبيات جدي، يك نشانه‌ي ديگر هم در اختيار گزينش‌گر قرار مي‌دهد: اين‌كه فرد احتمالا انسان عميق‌تري است و به‌دنبال تحليل و فكر كردن و چيزهايي بيش‌تر از لايه‌ي ظاهري و عمق زندگي است. انكار نمي‌كنم كه خيلي از حرفه‌اي‌ها هم اين‌گونه نيستند؛ اما براي گزينش افراد حرفه‌اي، اين معيار كيفي هم احتمالا كمك‌كننده است.

5. سلام، خوبین؟

   ممنون از آگهی های کاری خوب و مطالب خوب سایتتون.

   ولی من یک ذره مخالف این مسئله هستم که آدم بیاد یک مترجم رو (با تمامی اشکالاتی که به کار حرفه ایش وارده!) اینطوری جدا کنه. شاید زمانی که آقای منصوری شروع به کار کرده، رسم و رسوم ترجمه این بوده، شاید اون موقع اونقدر قحطی مترجم و دانش عمومی بوده که ایشون فکر کرده اینطوری ترجمه کنه، برای مخاطب جذابیت بیشتری داره. شاید هدف چیزی غیر از «امانت داری اصل اثر» بوده…

6. “مطالعه حداقل ۲۰ رمان (به جز کتاب‌های ذبیح اله منصوری) در طی دوران تحصیل و کار”
   این خیلی خوب بود 😉