Comment (۱) on "گزاره‌ها (۱۴۶)"

  1. یک چند به کودکی به استاد شدیم یک چند ز استادی خود شاد شدیم ، پایان سخن شنو که ما را چه رسید از خاک در آمدیم بر باد شدیم .

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Back to Top