دسته: دين

خدايا اگر من اندکي صبر که تو از من مي‌خواهي ندارم، تو که مهر بي‌پاياني که من از تو مي‌خواهم را داري!

خدايا اين روزها خيلي‌ها به توانستن‌ات شک دارند و من به خواستن‌ات. کاش به آن‌ خيلي‌ها و البته خودِ من ثابت کني که همه در اشتباهيم …

خدايا اگر مي‌شد و اگر مي‌توانستم که ديگر از تو نمي‌خواستم!

عيد است و دلم خانه‌ي ويرانه بيا

اين خانه تکانديم ز بيگانه بيا

يک ماه تمام ميهمانت بوديم

يک روز به مهماني اين خانه بيا …

قيصر امين‌پور

پ.ن. عيد سعيد فطرمبارک همراه با آروزي قبولي طاعات و عبادات همه‌ در اين ماه عزيز. اين ماه، براي من يکي از به‌ترين ماه رمضان‌هاي عمرم بود. خدا هديه‌اي به من داد که مدت‌ها در انتظارش بودم: آرامش و شادي دروني.

خدايا ما هميشه نداده‌هاي‌ات را به ياد مي‌آوريم و داده‌هاي‌ات را نه. گه‌گاه دومي را به يادمان بياور، باشد که به آرامش دروني در زندگي‌مان دست يابيم.

از دعاهاي شب بيست و سوم ماه مبارک:

وَاَنْ تَهَبَ لى يَقينَاً تُباشِرُ بِهِ قَلْبى وَاِيماناً يُذْهِبُ الشَّكَّ عَنّى …

براي من اين دو، تمامِ دين هستند: يقين و ايمان!

التماس دعا.

خدايا بيا امشب را تا سحر با هم درد دل کنيم …

قلب، کتاب چشم است … (هر چه چشم ببيند لاجرم در دل نشيند!)

حکمت 409 ـ نهج‌البلاغه

خدايا! ديگر آرزو کردن هم پاک از يادمان رفته. به يادمان بياور که هنوز اميد و آرزو را از ما نگرفته‌اند …

با درد خود بساز، همان سان که او با تو مي‌سازد!

حکمت 27 ـ نهج‌البلاغه