دنياي امروز، دنيايي است پر از دلخستگيها و نرسيدنها، غمها و شكستگيها و از همه بدتر، خودبينيها و خودپسنديها و خودخواهيها. خوب بودن، كمياب است و خوبي، اكسيري گرانبها و نيافتني. خيانت و دورويي و سوء استفاده از صداقت و دوستي هم كه در زندگي هر روز ما طنيني تكراري دارند. و احتمالا بههمين دليل است كه انتخاب اغلب ما در زندگي، حداكثر كردن لذت و شادي خودمان ميشود و بس؛ و فراموش ميكنيم كه نشاندن لبخندي عميق بر چهرهي ديگران، چقدر ساده است و زيبا و بالاترين درجهي انسانيت است …
در اين گير و دار، شايد لازم باشد هر از گاهي تلنگري به خودمان بزنيم تا به خودمان بياييم و بهيادمان بيايد كه آن دنياي پر از عشق و مهر و شادي و زيبايي و مهرباني كه آرمانشهر زندگي همهي ماست با تلاش تكتك ما ساخته ميشود و از آن مهمتر، در ساختن آن، وظيفهي اخلاقي بزرگي را بر دوش ميكشيم: مهرباني! نه براي خودنمايي و نه در حد آنچه “لياقت” ديگران ميپنداريم؛ بلكه هر چقدر كه ميتوانيم و هر كجا كه ميشود و بدون داشتن چشمداشت جبران از ديگران. و فراموش نكردن اينكه كوچكترين مهر و محبت، ميتواند همانند تلنگري بر كهكشان، دنيايي را زير و رو كند. حالا اين دنيا ميتواند به كوچكي دنياي يك پرنده باشد كه در اين روزهاي سرد سال، با خوردن غذاي اضافي ما سير شود و ميتواند به بزرگي دنياي بشريت باشد!
چند روز پيش از اين بود كه يك ويدئو كليپ بهدستم رسيد. ايميل محمود حقوردي دوست بسيار خوبم، در حكم يك تلنگر بزرگ بود براي من و يادآوري همين چيزهايي كه در اين پست نوشتم. ويدئو كليپي كوتاه؛ اما عميق از تأثير زنجيرهوار محبتهاي ساده در ساختن زيباترين دنياي دنيا! اين كليپ را براي دوستان بسياري فرستادم. بعد ديدم حيف است كه شما خوانندگان خوب گزارهها را از ديدن اين كليپ محروم كنم. بنابراين اين شما و اين هم كليپ ما نظارهگر نيستيم. خواهش ميكنم كه چند دقيقهاي وقت بگذاريد و اين كليپ را با حجم حدود 12 مگابايت دانلود كنيد و نگاهش كنيد. به احساس خوبي كه در آخرِ كليپ خواهيد داشت، كاملا ميارزد …
