“یک بازیکن باید به خودش ایمان داشته باشد. اگر این طور نباشد، اوضاع چه در داخل و خارج از زمین خوب پیش نخواهد رفت. مثبت فکر کردن و به خود ایمان داشتن مهم است؛ نهتنها در فوتبال، بلکه برای پیشرفت کردن به عنوان یک انسان.” (شينجي كاگاوا؛ اينجا)
كاگاوا به نكتهي قشنگي اشاره كرده است: مثبتانديشي فقط بهدرد اين نميخورد كه فشار و دردهاي زندگي را كمتر كنيم؛ بلكه براي پيشرفت كردن لازم است. ولي چرا؟ چون مثبتانديشي باعث ميشود كه ايمان پيدا كنم كه:
1- آينده ساختني است نه باختني؛
2- خود من مسئول ساختن آينده هستم و ميتوانم هم بسازمش!
در حقيقت مثبتانديشي چون باعث تغيير عملكرد ميشود به موفقيت ميانجامد؛ نه اينكه خودش عامل موفقيت باشد. بنابراين كنار آن آدمك غرغروي درونيتان براي يك آدمك خوشرو و پرلبخند هم جاي كوچكي باز كنيد. من خودم اثرش را تجربه كردهام؛ ضرر نميكنيد!
بهنظرم لازم است يك جملهي انرژيبخش استاد سابق همين جناب كاگاوا در تيم دورتموند يعني يورگن كلوپ دوستداشتني را هم ـ كه قبلا نوشته بودم ـ اينجا يادآوري كنم: “اگر میخواهید نتیجهی ویژهای بگیرید، باید احساس ویژهای داشته باشید!
