لینک‌های هفته (90)

4 comments

1. دقيقن اين جمله‌ي دومي منظورم بود 🙂

2. علی آقا ممنون که یادآوری کردی مصاحبه مدیرعامل اوراکل رو حتما بخونم.
   واقعا این جملات رو باید با طلا نوشت:
   «مدت‌ها است که من درک کرده‌ام آدم یا باید به جلو حرکت کند یا بمیرد. اگر تکنولوژی را به روز نگه نداری و آنچه را که امروز به خاطر پیشرفت تکنولوژی در دسترس قرار گرفته رصد نکنی، یک نفر از تو جلو می‌زند و رقابت را واگذار خواهی کرد.»
   «زندگی یک سفر است. ما همه در مورد خودمان و دیگران کنجکاو هستیم. زندگی سفری است راجع به کشف محدودیت‌ها. من از اینکه چه کارهایی می‌شود با تکنولوژی انجام داد در شگفتم. باید دائماً محدویت‌ها را آزمایش کرد، و بیشتر آموخت تا بتوان مشکلات مشتریان را رفع کرد. کل این فرآیند بی‌نظیر است. من نمی‌دانم اگر بازنشسته شوم چه خواهم کرد. فقط دلم می‌خواهد به جای تماشای غروب آفتاب، به رقابت در کارم بپردازم. وقتی به قایق‌سواری می‌روم، دور و برم را نگاه می‌کنم تا ببینم کسی هست که دلش بخواهد رقابت کند یا نه. فقط رقابت کردن را دوست دارم.»

3. غروب را نتوان مرگ آفتاب انگاشت … باز هم صميمانه خدمت شما تسليت عرض مي‌كنم.

4. جناب آقای نعمتی شهاب عزيز
   اجازه دهید که متنی را که در سپاس از بزرگانی مانند شما در Facebook نوشته ام، اينجا هم به پاس محبتی که همواره به من داشته و دارید تقدیم کنم.
   _________________________
   بگذار تا بگریم، چون ابر در بهاران
   کز سنگ ناله خيزد، روز وداع ياران

   مَجدِه، عزيزک من، فرشته کوچک پاکی ها که آمده بود به ما درس انسان بودن بیاموزد، پر گشود، جسم خاکی را در ميان پريشانی های ما وانهاد و رفت.

   دردش به جان، دردش به سينه تنهایی فشرده ایم

   رفتنش شرری بود، آتشِ اندوه به وجودمان زد و رفت

   حالا، بغض جدایی را در گلوی احساس، تکرار می کنیم، تکرار می کنیم

   و با سر انگشتان کوچک مجده

   هجی می کنیم،

   سعی می کنیم که هجی کنیم انسان و درد را

   یاران، دوستان، عزيزانم
   همراهم بودید و همدرد، وگرنه چگونه شانه های نحيف بردباریمان می توانست این غم سترگ را به دوش کشد؟

   در يافتن کلمه ای که بتواند “سپاس” از همراهی تان را بیان کند، سخت ناتوانم.

   پس اجازه دهید به سادگی و پاک نهادی مجده

   با خلوص چشم های صادقانه و زلال مجده

   “بی کلمه” مثل خود مجده، “سپاس” خود را بیان کنم.

   از شما سپاسگزارم.