مردم هميشه فرياد ميزنند که ميخواهند آيندهي بهتري بسازند. اين حقيقت ندارد. آينده، خلئي بياحساس است که به درد هيچ کس نميخورد. گذشته آکنده از زندگي است، ريشخندمان ميکند، به ما اهانت ميکند و ما را از کوره در ميبرد، ما را وسوسه ميکند تا آن را نابود کنيم و رنگ تازهاي بر آن بزنيم. مردم فقط به اين دليل ميخواهند اربابان آينده باشند تا گذشته را تغيير دهند. ميجنگند تا به تاريکخانههايي راه يابند که در آنها عکسها را دستکاري و زندگينامهها و تاريخها را بازنويسي ميکنند …
(از: کلاه کلمنتيس؛ ميلان کوندرا؛ ترجمه: احمد ميرعلايي؛ نشر باغ نو؛ صص 98-97)
خانم جعفري
هفتهي آينده احتمالا در اين زمينه مينويسم. 🙂
جناب نعمتی شهاب سلام.
من یکی از خوانندگان وبلاگ عالی شما هستم. اگر امکان دارد در رابطه با نحوه برنامه ریزی هم پستی داشته باشید. یا مشخصات یک برنامه ریزی خوب چیست؟ مدتی است که تصمیم گرفته ام هم وبلاگم و هم موفقیت در امتحان آیلتس را با یک برنامه ریزی خوب به سر منزل مقصود برسانم. اما نمی دانم چگونه باید برنامه ریزی کنم. برنامه ای که اجرایی نیز باشد. راهنمایی ام می کنید؟