هر کسب و کار کوچکي چه فروشگاه و کارگاه و دفتر و هر محل فيزيکي ديگري داشته باشد و چه نداشته باشد، نيازمند گروهي از ابزارها و تجهيزات است. بهنوعي ميشود بگوييم ابزارها و تجهيزات همان “دارايي”هاي ما هستند که با “سرمايهگذاري” آنها را تهيه ميکنيم و مدتها از آنها استفاده ميکنيم.
براي اينکه ببينيم به چه ابزارها و تجهيزاتي نياز داريم بايد روشهاي انجام کارها را در کسب و کارمان بررسي کنيم تا ببينيم براي هر فعاليت به چه ابزارها و تجهيزاتي نياز است. حتما بعضي از ابزارها و تجهيزات در فعاليتهاي مختلفي کاربرد دارند و برخي ديگر خاص يک فعاليت هستند. بعد از اينکه فهرست ابزارها و تجهيزات مشخص شد، بايد بهسراغ خريداري يا تهيهي آنها برويم. اما چطور بايد اين کار را انجام بدهيم؟ براي اين منظور اين سه گام را طي کنيد:
1- مشخص کنيد کدام ابزارها و تجهيزات حياتي هستند: معمولا هميشه در فهرست ابزارها و تجهيزات، چند تايي بسيار حياتياند که لازم است حتما خريداري شوند؛ ولي بقيه شايد در آن اوايل کار خيلي ضروري نباشند. مثلا: در يک کسب و کار کوچک تهيهي غذا براي شرکتها، احتمالا بدون اجاق گاز نميشود غذا را پخت؛ اما شايد خيلي هم نياز ضروري به داشتن يخچال نباشد (چون مواد اوليه را روز به روز از بازار ميخريم.)
2- خريد، اولين قدم در فرايند تأمين تجهيزات و ابزار نيست: معمولا در ذهن ما اين است که هر چيزي که لازم داريم را بايد از بازار خريداري کنيم. اما خيلي وقتها ممکن است در خانهي خودمان، انباري مادربزرگ، مغازهي دايي، حجرهي عمو و خلاصه هر جاي ديگري که بشود، دنبال وسايل بهدردنخور (براي صاحبشان) يا خاکخورده و قديمي که هنوز قابل استفاده باشند (يا بشود با کمي تعميرات از آنها استفاده کرد) بگرديد. حواستان باشد که بودجهتان براي راهاندازي کسب و کار کوچکتان چقدر محدود است و بايد صرف مهمترين چيزها شود. بنابراين هر چيزي را که ميشود مجاني تهيه کرد (و البته حداقلي از کيفيت را هم دارد)، را براي راهاندازي کسب و کارتان در اولويت قرار دهيد. طبيعتا برخي از اين ابزارها و تجهيزات را هم ميتوان قرض گرفت يا با مبلغ اندکي اجاره کرد. ضمنا فراموش نکنيد يکي ديگر از راههاي تهيهي ابزارها و تجهيزات، بهاشتراک گذاشتن برخي از چيزها با دوستاني است که آنها هم کسب و کار کوچکي دارند (معمولا خيليها از اين روش براي اجارهي دفتر کار استفاده ميکنند؛ ولي ميشود مثلا چند کسب و کار کوچک مستقر در يک ساختمان هم يک دستگاه چاپگر را مشترکا تهيه کنند يا اينکه چاپگر يکي از آنها را بين همه بهاشتراک بگذارند و در هزينههاي نگهداري آن شريک شوند.)
3- حالا بايد بهسراغ تهيهي آن چيزهايي برويم که بايد آنها را بخريم: خريد کردن از آن ويژگيهاي خوب ايرانيها است که در آن حسابي تخصص دارند. بنابراين خودتان راه و رسماش را حتما بلديد؛ فقط دو نکته:
اول ـ حتما ميدانيد که هر کالايي يک راسته در بازار شهر يا يک محل مشخص شهر دارد که در آنجا ميتوانيد انواع و اقسام برندهاي همان کالا را با قيمتهاي مختلف ببينيد و از بين آنها بهترينشان را که متناسب با بودجه و نياز کسب و کارتان است، انتخاب کنيد. بنابراين براي خريد لطفا همان اول کار به مرکز خريد سر کوچهتان مراجعه نکنيد!
دوم ـ باز هم اين نکته مهم است که قبل از خريد دقيقا مشخص کنيد چه ابزار يا تجهيزاتي را لازم داريد و حداقل ويژگيها و کارهايي که بايد آن ابزار بايد انجام بدهد چيست. مثلا فرض کنيد من ميخواهم يک لپتاپ بخرم. اين لپتاپ بايد چه پردازشگري (CPU) داشته باشد، حافظهاش (RAM) چقدر باشد، کارت گرافيکياش چطور، آيا کارت شبکه لازم دارم يا نه و چيزهاي ديگري شبيه اينها، همه ويژگيهايي هستند که قيمت لپتاپ را از چند صد هزار تومان تا چند ميليون تومان تغيير ميدهند. حواستان باشد که اگر چه درست است که گراني بيحکمت نيست؛ اما لزومي هم ندارد بهسراغ گرانترين کالاي موجود برويم. وقتي من قرار است حداکثر با يک لپتاپ چند خط کد بنويسم يا يک گزارش چند صفحهاي در نرمافزار ورد بنويسم چرا سراغ لپتاپي با حافظه و کارت گرافيکي بسيار بالا بروم و چند برابر هزينه کنم؟ اين اشتباهي است که متأسفانه هزينههاي بسياري از کسب و کارهاي کوچک را از همان اول بهصورت غيرواقعي بهشدت بالا ميبرد. بنابراين هر چيزي بهاندازهاش خوب است.
