خروجي اصلي کار شما بهعنوان يک مشاور، حل مسئلهي کارفرما است. در فرايند حل مسئله قرار است به تغييراتي که سازمان را از آنچه هست (As-Is) به آنچه بايد باشد (To-Be) دست پيدا کنيم. براي تعيين آن آيندهي مطلوب مورد نظر چه بايد کرد؟ آيا بايد آيندهاي را به صورت انتزاعي و جدا از شرايط و وضعيت واقعي سازمان براي آن تجويز کرد؟ نقش مديران و کارکنان سازمان در تعيين وضعيت مطلوب چيست؟ اين سؤالات بهويژه زماني که تيم مشاوره قصد حل مسائل کلاني چون تدوين استراتژي را داشته باشند، بيشتر رخ مينمايند. ترديدي نيست که بايد به نوعي از ديدگاهها، دانشها و مهارتهاي افراد تأثيرگذار سازمان نيز براي تدوين وضعيت مطلوب سازمان نيز بهره گرفت. چگونه؟ شايد دست يافتن به پاسخ چند سؤال زير بتواند به ما در اين زمينه کمک کند. تلاش کنيد تا بفهميد افراد تأثيرگذار سازمان:
- براي چه فکر يا ايدهاي بيشترين اهميت را قائل هستند؟
- چه آرزوهايي دارند؟
- چه اميدواريهايي دارند؟
- ترسهاي آنان چيست؟
- چه اعتقاد و باوري نسبت به آينده دارند؟ در واقع آينده را چطور ميبينند؟
براي فهميدن پاسخ اين سؤالها ميتوانيد از خودشان بپرسيد؛ اما خوب در اين مورد به نظر ميرسد روشهاي غيرمستقيم و غيررسمي بهتر جواب ميدهند.
