به عقيدهي اندرو هيل ستوننويس روزنامهي فاينشنال تايمز، مشاوران هيچ فرقي با ويروس ندارند! او براي اثبات نظرش 5 شباهت ميان ويروسها و مشاوران را هم پيدا کرده است:
- ويروسها نميتوانند به تنهايي وجود داشته باشند: مشاوران هم مثل ويروسها نيازمند “ميزباني شدن” هستند! بدون وجود مشتري، يک شرکت مشاوره مجموعهاي است از آدمهاي باهوش که با هم بر سر اينکه استراتژي يعني چه، دعوا ميکنند!
- ويروسها ميتوانند دردهاي مختلفي را ايجاد کنند: هر شرکت مشاورهاي براي يک مشکل مشخص در سازمان، اسم متفاوتي ميگذارد: مشکل شما در استراتژي / بازاريابي / عمليات / خدمات مشتري / فناوري اطلاعات است. هيل ميگويد من ميتوانم حداقل 15 تا درد ديگر را هم اسم ببرم!
- ويروسها تکثير ميشوند: خبر فوري: مشاوران هم مثل ساير شرکتها رشد ميکنند؛ البته کاملا شبيه يک ويروس. مثلا ديلويت اين اواخر تصميم گرفت تا با استخدام چند صد مشاور جديد خود را قدرتمندتر کند.
- همهي موجودات ميتوانند مستعد پذيرش ويروس باشند: شرکتهاي خصوصي تنها قربانيان مشاوران نيستند. مؤسسات عمومي و خيريه و حتي بازيگران بزرگ بازارهاي جديد همه از مشکلاتي که مشاوران برايشان ايجاد ميکنند، رنج ميبرند. اين مشکل ديگر تنها گريبانگير غرب نيست، چينيها و هنديها هم گرفتارش شدهاند!
- ويروسها صبر و تحمل بالايي دارند: مشاوران دوست دارند کارفرما تنها تا کشيدن چک دستمزدشان زنده بماند. بعدش؟ به ما چه!
اين هم ديدگاهي است! البته من فکر ميکنم اينها هيچ کدام منفي نيستند؛ مخصوصا آخري يعني گرفتن پول که اين روزها واقعا براي مشاوران خودش بيماري بزرگي شده است!
سلام. از لطفتان سپاسگزارم. در مورد نکتهي دوم هم کاملا موافقم.
دوست من.سلام.
كوتاه بگم و صريح.بنويس كه انصافا وبلاگ مفيدي داري و به شخصه مدتي است كه هر روز وبلاگت رو مي خونم.و اما در مورد مشاور.شخصا احساس مي كنم مشاوره نيازمند سطح بالايي از دانش + تجربه است.اما در كشور ما اساسا دو نوع مشاور وجود دارد:
1.مشاوراني كه موفقيت خود را مديون موفقيت خود هستند!
2. مشاوراني كه اساسا بازارياب هاي خوبي هستند.
به مورد آخر اين رو هم بايد اضافه كرد كه بسياري از مشاوران اساسا در جهت نيل به اهداف ريالي خود گام بر مي دارند و نه اهداف ريالي خود + كارفرما.
ارادت