دسته: فرهنگ و هنر

امام محمد باقر (ع): تمامت کمال، فهم‌اندوزى در دین و بردبارى بر ناگوارى و اندازه نگاه داشتن در زندگانى است. (گزیده تحف‌العقول؛ حدیث شماره : ۵۰۰۱۴۳)

***

شهادت پنجمین نور کهکشان امامت (ع) را به شیعیان و دوست‌داران‌شان تسلیت عرض می‌کنم. التماس دعا.

امام صادق (ع): خوش‌ترین آسایش، نومیدى از مردم است. (مشکاه الأنوار؛ ص ۳۲۴)

***

شهادت ششمین نور آسمان امامت (ع) بر عاشقان آن عزیز بزرگوار تسلیت باد. التماس دعا.

مولا علی (ع): هر کس کینه را از خود دور کند، قلب و عقل‌ش آسوده مى‌گردد. (غررالحکم، ح ۸۵۹۴)

*****

مرغ از قفس پرید و جبرئیل فریاد کرد
اینک شما و وحشت دنیای بی علی (ع) …

*****

هر بار که به فریاد رسای مولا (ع) در لحظه‌ی ضرب خوردن می‌اندیشم، عظمت و بزرگی ایشان در ذهن‌م بزرگ‌تر از قبل می‌شود: علی (ع) با صدایی به‌بلندی تمام تاریخ اعلام که «رستگاری»، بالاترین و شیرین‌ترین پایان برای یک عمر مجاهدت در راه خداست.

شهادت امیرالمؤمنین مولا علی (ع) بر عاشقان و شیعیان‌ آن یگانه‌ی تاریخ بشریت تسلیت باد. در این شب‌ها که آسمان و زمین گویی با هم یکی می‌شوند، از همه‌ی عزیزان التماس دعا دارم.

(منبع تصویر)

ز جاده‌های خطر بوی یال می‌آید
کسی از آن سوی مرز محال می‌آید

صدای کیست؟ خدایا درست می‌شنوم؟
دوباره بوی صدای بلال می‌آید

ز بس فرشته به تشییع لاله آمد و رفت
صدای مبهم برخورد بال می‌آید

مپرس از دل خود «لاله‌ها چرا رفتند»
که بوی کافری از این سؤال می‌آید

بیا و راست بگو، چیست مذهب‌ت، ای عشق
که خون لاله به چشم‌تْ حلال می‌آید

به لحظه لحظه‌ی این روزهای سرخ قسم
که بوی سبزترین فصل سال می‌آید …

قیصر امین‌پور

*****

در این زمانه‌ی پر های و هو که تاریکی هر روز بیش‌تر از قبل، دنیا را در ظلمت خود، غرق می‌کند، یاد آن سفر کرده‌ی دور اما نزدیک‌مان، تنها امید رهایی است و گفته‌اند که درستْ پیش از برآمدن آفتاب، تاریک‌ترین زمان شب است … پس دل‌شکسته‌تر از همیشه دست به آسمان بلند می‌کنیم و از ته ل می‌خوانیم که: اللهم عجل لولیک الفرج …

عید نیمه‌ی شعبان‌تان مبارک و التماس دعا.

امام حسین (ع): پنـج چیز است که اگر در انسـان نباشد، در او بهـره‌ی زیادى نخـواهد بود: ۱ـ عقل ۲ ـ دین ۳ ـ ادب ۴ ـ حیا ۵ ـ خوش اخلاقى. (حیاه الامام الحسین علیه السلام، ج ۱، ص ۱۸۱)

*****

امام سجاد (ع): من دوست دارم که در کار پیوسته باشم، اگر چه کاری کوچک باشد. (وسائل الشیعه ، ج ۴ ، ص ۹۲)

*****

اعیاد شعبانیه را خدمت عاشقان خاندان نور و برکت (ع) تبریک عرض می‌کنم. التماس دعا.

رسول گرامی اسلام (ص):‌ نزدیک‌ترین شما به من در قیامت: راستگوترین، امانت‌دارترین، وفادارترین به عهد و پیمان، خوش‌اخلاق‌ترین و نزدیک‌ترین شما به مردم است. (امالى طوسى، ص ۲۲۹)

*****

عید مبعث خاتم‌الانبیا (ص) بر عاشقان و پیروان‌‌ش مبارک. التماس دعا.

مولا علی (ع): خوش‌بینى، اندوه را مى‌کاهد و از افتادن در بند گناه مى‌رهاند. (غررالحکم؛ حدیث ۴۸۲۳)

*****

عید میلاد امیر مؤمنان، علی (ع)، بر تمام عاشقان آن «تنهاترین مرد خدا» مبارک. روز پدر را هم خدمت تمام پدران عزیز تبریک عرض می‌کنم. التماس دعا.

شما درجایى نوشتید که مردم اغلب فکر مى‌کنند نوشتن یک رمان با یک ایده شروع مى‌شود. درحالى‌که نگارش یک رمان بیش از هرچیز با تمایل آغاز مى‌شود. آیا این روش شخصى شما براى دیدن چیزهاست؟

بله، دقیقا همینطور است. من خوانندگانى را ملاقات کرده‌ام که به من مى‌گویند: من یک ایده دارم، ده صفحه نوشتم، اما دیگر نمى‌توانم به نوشتن ادامه بدهم، پس آن‌ها فاقد این اصل اساسى یعنى میل به نوشتن هستند. اگر این میل وجود داشته باشد، مى‌توانیم در حرفه نویسندگى به همه‌چیز برسیم.

شما با رمز و راز به نوشتن یک رمان ادامه مى‌دهید و این بسیار جالب است؛ اشتیاق یا میل به نوشتن و سپس یک داستان شکل مى‌گیرد. آیا این روش شما براى نوشتن رمان است؟

اگر تمایل به نوشتن دارید، کافی است چون بقیه‌اش به‌راحتى مى‌آید. وقتى شروع به نوشتن کتاب مى‌کنم، نیازى به دانستن داستان ندارم. درواقع، این عامل باعث پیشرفت زیادى مى‌شود و حتى بعضى اوقات مجبورم که از کل معابر عبور کنم تا بتوانم در زمانى که مناسب من نیست، بنویسم.

به‌طورکلى، ایده‌اى که فکر مى‌کنید براى تبدیل آن به یک رمان مناسب است، چه زمانی است؟

وقتى به آخر کتاب مى‌رسم! این جادوى نوشتن است، تا زمانى که راضى نباشید مى‌توانید به عقب برگردید و دوباره بنویسید. این مانند یک خانه با فوندانسیون یک طبقه و غیره نیست، که باید براى ساختن از ابتدا شروع کرد، ادبیات دقیقا برعکس است و این همان چیزى است که من دوست دارم.

شرایط لازم براى اینکه شما شروع به نوشتن کنید چیست؟

بیش از همه به آرامش و تمرکز احتیاج دارم. مثلا هرگز در یک کافه نخواهم نوشت. ممکن است اتفاقى رخ دهد که وقتى در بعضى از تحولات گیر مى‌افتم براى الهام‌گرفتن به آن نگاه مى‌کنم، اما هرگز براى نوشتن آن اقدام نمى‌کنم. باید در جا و مکان خودم باشم. نمى‌دانم چرا ولى این‌طورى است. فقط پشت میزم کار مى‌کنم.

(از گفت‌وگوی منتشر شده در روزنامه‌ی آرمان ملی با ژوئل دیکر، نویسنده‌ی سوئیسی؛ این‌جا)