تازه از ناهار برگشته بودم كه ايميل احسان را ديدم با موضوع: دكتر وفا غفاريان. قبل از اينكه بازش كنم هر فكري را ميكردم جز اين خبر بسيار بد؛ هر چند مدتها بود كه آقاي غفاريان دچار بيماري سختي شده بودند.
احتمالا كمتر كسي از علاقهمندان مباحث مديريت استراتژيك در ايران هست كه نام دو كتاب معروف ايشان “استراتژي اثربخش” و “معاني نوظهور در مفهوم استراتژي” را نشنيده باشد. با بودن مديراني مثل آقاي غفاريان در ميان مديران دولتي ايران، كمي ميشد به آينده اميدوار بود. به قول شهرام، آقاي غفاريان يكي از الگوهاي مديريتي براي جوانان نسل ما و نسلهاي قبلي ما بودند. كساني كه به دانش تئوريك بسنده نكردند و وارد عرصهي عمل شدند و از آن طرف هم نيفتادند؛ يعني به كار اجرايي بدون دانش تئوريك نپرداختند. آقاي غفاريان از معدود مديران رده بالاي دولتي در اين چند سال اخير بودند كه در هر دو عرصهي علم و عمل، واقعا حرفي براي گفتن داشتند. كساني كه در بدترين حالت، مقابل بسياري از خرابيهاي ناشي از اهمال و ناداني ايستادند. هنوز كارهاي بسيار ديگري مانده بود كه ايشان ميتوانستند انجام بدهند و رفتنشان با اين سن كم، واقعا تأسفبار است.
بسيار متأسفم و درگذشت ايشان را به جامعهي مديريت ايران تسليت ميگويم. روحش شاد.