گزاره‌ها (۱۴۶)

در جوانی می‌آموزیم و در پیری آن‌ آموخته‌ها را درک می‌کنیم!

ماری فون ابنر اشن‌باخ

دوست داشتم!
۵

One thought on “گزاره‌ها (۱۴۶)

  1. یک چند به کودکی به استاد شدیم یک چند ز استادی خود شاد شدیم ، پایان سخن شنو که ما را چه رسید از خاک در آمدیم بر باد شدیم .

Leave a Reply

Your email address will not be published.Required fields are marked *