گزاره‌ها (۱۴۶)

در جوانی می‌آموزیم و در پیری آن‌ آموخته‌ها را درک می‌کنیم!

ماری فون ابنر اشن‌باخ

دوست داشتم!
۵

1 دیدگاه دربارهٔ «گزاره‌ها (۱۴۶)»

  1. یک چند به کودکی به استاد شدیم یک چند ز استادی خود شاد شدیم ، پایان سخن شنو که ما را چه رسید از خاک در آمدیم بر باد شدیم .

دیدگاهتان را بنویسید